บุคคลที่สาม

บางทีเวลามองปัญหาตัวเอง ควรจะมองเหมือนเป็นคนนอก เป็นบุคคลที่สาม ที่เป็นผู้รับฟัง รับรู้ปัญหา หรือความเศร้าเสียใจทั้งหลาย (หรือแม้แต่ความสุขก็เถอะ)

พอมองเหมือนเป็นคนนอกแล้ว น่าจะเห็นได้กว้างขึ้น ไม่วกวนวนเวียนมั่วซั่วอยู่แต่ในหัวของตัวเอง จะได้เห็นมุมมองใหม่

ถอยออกมาหลายๆ ก้าว แล้วมองกลับเข้าไป เหมือนมองภาพวาด ภาพถ่าย หรือแผนที่ แผนผัง คงจะทำให้เห็นอะไรชัดเจน เห็นเส้นทางเดิน ทางออก ทางเลี้ยว ได้ชัดเจน เพื่อจะได้เข้าไปจัดการให้เข้ารูปเข้ารอย ได้อย่างที่ตั้งใจ

หาก มองใกล้เกินไป หรือเอาใจไปไว้กับมันมากเกินไป กลับทำให้มองหาทางออกไม่เจอ เหมือนเห็นแต่ทางตัน เลี้ยวไปทางไหน ก็เห็นแค่กำแพง เพราะหลงอยู่ในวังวนแคบๆ

credit: EscRiBiTioNiSt®